Winnaar van kunstprijs De Scheffer 2026

De prijs omvat de aankoop van een werk van Van Creij-Callender voor de collectie van het Dordrechts Museum. Zo groeit deze uit met werk van belangrijke kunstenaars van nu. Voor de editie van 2026 selecteerde de jury naast de winnaar ook Ricardo van Eyk en Lorian Gwynn.
De Schefferprijs behoort tot de belangrijkste Nederlandse prijzen voor jonge schilders. Elke twee jaar zet de Vereniging Dordrechts Museum drie veelbelovende kunstenaars tot en met 35 jaar in de schijnwerpers. Voor bezoekers biedt de tentoonstelling een unieke kans om werk van een nieuwe generatie schilders te ontdekken – vaak op een moment waarop hun carrière net doorbreekt. Eerdere winnaars zijn o.a. Raquel van Haver, Susanna Inglada, Niek Hendrix en Abul Hisham, van wie inmiddels ook werk in de collectie is opgenomen.

Juryrapport
‘Haar schilderijen zijn sierlijk én sterk’, aldus de jury die de rijke sfeer die Faria van Creij-Callender oproept, bewondert. ‘Een wereld vol mogelijkheden, met een magisch-realistische mix van culturen. Hoewel zij intieme verhalen zichtbaar maakt, raakt zij aan de universele thematiek van identiteit en vrijheid. Prachtig is haar spel met doorkijkjes via geopende ramen, spiegels en medaillons. De sfeer is poëtisch en geladen, vol toekomstverwachtingen. Achter het raam fladdert een veelkleurige vogel. Faria Van Creij-Callender betovert met een heel eigen mythologie.’ De jury laat zich graag door haar hypnotiseren en stimuleert haar carrière daarom met deze kunstprijs.

Drie visies op de schilderkunst van nu
In de tentoonstelling tonen de drie kunstenaars met hun werk hoe rijk en veelzijdig de schilderkunst vandaag is: van verstilde en persoonlijke verhalen tot gedurfde materiaalexperimenten en krachtige, bijna theatrale beelden.

Faria van Creij-Callender (links op de foto) creëert met heldere kleuren een magisch-realistische beeldwereld waarin identiteit, familiegeschiedenis en culturele gelaagdheid samenkomen. Haar interieurs en tuinscènes worden bevolkt door vrouwelijke figuren die tegelijkertijd aanwezig en in gedachten verzonken lijken. Door het spel met ramen, spiegels en schilderijen binnen het schilderij onderzoekt zij het doek als venster – op herinnering, verlangen en verbeelding.